تو اینجا نیستی ! تنهای تنها ، با سکوتی سخت درگیرم

               و می دانم ، اگر دیگر نیایی ،

 در غروبی سرد و غمبار و پر از تردید می میرم !

 امید بازگشت تو ، مرا زنده نگه می دارد و آری

                                                  تو می آیی !

  تو می آیی بهانه من ،

  و می دانم دوباره شاخه های خشک احساسم ،

                                          جوانه می زند ،

  لبریز از عشق و شکوه زندگی می گردد و با تو ،

                    تمام لحظه های تلخ پاییز و زمستان را ،

  تمام لحظه های بی تو بودن را ،

                   تمام خاطرات سرد و بی روح نبودت را ،

  شبیه قاصدک ، در دست های باد می اندازد و دیگر ،

                    به آن فصل پر از دلتنگی و سرما نیندیشد !

  تو می آیی بهانه من ،

                                    تو می آیی ،

  و شوق دیدنت ، این شاخه های خشک را زنده نگه می دارد و

                          تنها به شوق تو ،

   سکوت ژرف و سرد مرگ را بدرود می گوید !

.

بازم اومدم دردودل کنم.اخه جایی جز اینجا ندارم.یه احساس عجیبی دارم اینگاریه چیزی از وجودم کنده شده.عقلم میگه چراادم بالغ و عاقل دوباره خطا کردی و به دوست داشتن و عشق اعتماد کردی.این دوروزمونه عاشق واقعی نیست.اگه کسی بهت میگه دوستت دارم حتما از این دوست داشتن منفعتی حاصلش میشه.دلم چی میگه؟دلم رو ندارم دیگه.جاش گذاشتم پیش شازده.اخه میدونید با هزار زحمت تیکه های شکسته دلم رو بهم چسبوندم دادم به شازده هر روز وهربار تیکه هایی رو پیدا میکردم و میچسبوندم ومیدادم بهش.اما عزیزم حواسش نبود که این دل بندزده به مویی بنده و با کوچکترین تلنگری می شکنه.

حالا هم دیگه قصدندارم تیکه های شکسته دلم روکه به پاش افتاده بر دارم و دوباره بچسبونمش.میخوام بذارم همونطوری اونجا بمونه.دیگه هیچوقت نمی چسبونمش.میخوام بدون دل بشم.یه ادم که دل نداره و تمام احساسش یخ زده.

از همه دوستای خوبم که توی این مدتاومدن سرزدن دردودلام روخوندن.ممنونم.

اینم اخرین پست این وبلاگ بود.دیگه ببخشید وبلاگ خوبی نبود.

 

 

ای غم بیا ای غم بیا خوش اومدی خونه من

                                                   یه وقت نشه هوس کنی بری خونه یار من"

                                                                                                    

"دل کوچیکش جای تو نیست خونه تو دل منه

                                                  جای تو ای غم همیشه تو قلب و محفل منه"

"داریوش

***********************************************************

باز دو تا چشم منتظر خيره شدن به آسمون

 دنبال اون ستاره كه بدون نام ِ و نشون

 پيش غم تنهاييام ستاره ها چقدر كم اند

 از سر دلخوشي دارن به همه چشمك ميزنند

 غافل از اينكه اين پايين قلبي اسير ماتمه

 حسرت و غصه هاي اون قدر تموم عالمه

 شيشه صبروحوصله اش شكسته با سنگ عذاب

 روزاي شاد و رنگيش هم يه سر شده تاروخراب

 ديگه نمونده دلخوشي واسه دل اسير غم

 مهم اسير بودنشه فرق نداره زياد يا كم

 فكر ميكني نبودنت كم درديه نه به خدا

 تحملش سخته واسم تحمل جداييها

 نمي دونم كه آسمون ابريه يا دو چشم من

 نميذارن ببينمت ستاره قشنگ من

 حالام نه آرومه دلم نه خواب به چشمونم مياد

 دلم داره داد ميزنه ميگه فقط تورو ميخواد

 چي بهش بگم آروم بشه دست از سر من برداره

 چي ميشه گفت به قلبي كه براي تو بي قراره؟؟

 باز هم تا نزديك سحر ستاره ها رو ميشمرم

 تو آخرين ستاره اي كه دل به عشقش ميسپرم

 ميخوام يه چيزي رو بگم دلم ميخواد خوب بدوني

 دنيا م اگه تموم بشه بازم تو قلبم مي مونی

 

 

لحظه های بی تو ...

چه عذاب بزرگی است
وقتی که من تمام تنهايی را
به دوش می کشم
و سخت ترين لحظه های انتظار را
با شکيبايی خود قسمت می کنم.
آرزوی محالی ست
درک دستهای تو
از انتهای تنهايی ستاره های چيده شده
و سفره های خالی احساس
که مهربانی سايه ها
رنگينش کرده است
تو حتی
از فکر اين عذاب هم عاجزی
و من هر روز
تحليل می روم ....

***********************************

توی این شبای عزیز خیلیها چشم امید شون به لطف خداست.همه یه جورایی گرفتاری دارند.امابعضیها هستند که دیگه کاری از دست کسی جزخدا برا شون بر نمیاد حالا یا بیمارجسمی اند یاروحی.بیایم برای اونایی که روحشون روفروختند به شیطان بیشتر دعا کنیم شاید بتونندپس بگیرند.

                                                                                                      التماس دعا

عشق او باز اندر اوردم به بند

کوشش بسیار نامد سودمند

عشق دریایی کرانه نا ﭘدید

کی توان کردن شنا ای هوشمند؟

عشق را خواهی که تا ﭘایان بری

بس که بﭘسندید باید ناﭘسند

زشت باید دید و انگارید خوب

زهر باید خوردوانگارید قند

توسنی کردم ندانستم همی

کز کشیدن تنگتر گردد کمند.

می رسد روزی که بی من روزها را سر میکنی

 

قصه های کهنه ام را موبه مو از بر میکنی

 

کاش ای تنها امید زندگی

 

میتوانستم فراموشت کنم

 

یا شبی در آتش سوزان دل

 

در نهیب سینه خاموشت کنم

 

کاش احساس نیاز دیدنت

 

چون وجودت از وجودم دور بود

         دنیا که اینجوری نمی مونه همیشه

                         یه روز میایی می گم نمی خوام و نمیشه

                                          خیال نکن همیشه دلم برات میمیره

              یه روزی بر می گردی که دیگه خیلی دیره

                               یه روز میایی سراغم که خیلی وقته رفتم

                                            هزار هزار بهونه از اون نگات گرفتم

        این روزا رو یادت باشه یه وقت نگی نگفتی

                                اون روزا دور نیست که به یاده من بازم نیافتی

                                            یه وقتی بر می گردی که فایده ای نداره

             

                       هر چی سرم آوردی دنیا سرت میاره

 

********************************************

دوستان تا اطلاع ثانوی در مورد شازده مطلبی نمی نویسم.شاید اگه خیلی دلم گرفت

 با هاتون دردودل کردم

 

یا زچشمت جفا بیاموزم

یا لبت را وفا بیاموزم

تو زمن شرم و من زتو شوخی

یا بیاموز یا بیاموزم

نشوی هیچگونه دست اموز

چه کنم تا تورا بیاموزم؟

به کدامین دعات خواهم یافت

تا روم ان دعا بیاموزم؟

 

 

 

مهر جویی زمن و بی مهری

هده خواهی زمن و بی هده ای

 

 

گاه آرزو می کنم،            

می توانستی چند صبا حی چون من باشی...

 

بیندیشی آن چیز که من می اندیشم؛

ببینی آن چه من می بینم؛                                                 

احساس کنی آن گونه که من احساس می کنم؛                                  

در یابی آشفتگی،ترس،تحسین و         

دوستی را که نسبت به تو احساس می کنم،                         

همه را یکباره و با هم

 

اگر می توانستی حتی برای لحظه ای در ذهن من زندگی کنی؛                

می توا نستی ببینی که دنیای من چگونه سرشار از مسئولیت هاست

و عجیب آن که اغلب به تو می اندیشم.                              

می دیدی که چه شادی را به من ارزانی داشته ای.   

می دیدی که تا کجا شادمانم که می توانم لبخند بزنم،

بخندم،سر خوش باشم و آزاد چون کودکان.    

 

این همه را ا ز تو دارم.  

 

******************************************** 

کاش واقعا شازده میتونست درک کنه که من چه احساسی دارم

 کاش براش رابطه با من مهم بود.

راست میگن که ادم وقتی برای چیزی زحمت نکشیده باشه ارزش اون رو نمیدونه .

اگه شازده هم برای رابطه با من زحمت کشیده بود الان که من بهش دارم میگم

احساس میکنم ازت دارم دور میشم و  نسبت بهت دلسرد اینقدر راحت نمیگفت:

" خوب هرجور تو راحتتری من چیکار میتونم بکنم .این احساس توه من برای تغییرش

 کاری نمیتونم بکنم.".

توی این مدت من هیچوقت نفهمیدم عمق علاقه شازده رو.هیچوقت نفهمیدم براش چه

 جایگاهی دارم و براش چه قدر مهم.هیچوقت نفهمید من کی به محبتش احتیاج دارم و

 کی باید بهم ابراز علاقه کنه .نفهمید که گاهی اوقات اینقدر اعتماد به نفسم میاد

ﭘایین که حتی تصمیم گیری در مورد یه موضوع کوچیک هم برام سخت میشه و

 اونجاس که باید نشون بده باهامه و ﭘشت و تکیه گاه من.هیچوقت نفهمید واقعا

من چی نیاز دارم.هیچوقت.این رابطه داره برام تبدیل میشه به یه رابطه کاملا معمولی.

دوست ندارم چنین اتفاقی بیافته.اما واقعا دارم سرد میشم.به نظر شازده اینا

همه کاملا مسخره و بچه گانه س.من  دارم همه سعیم رو برای حفظ این رابطه میکنم

 اما فقط منم از طرف شازده هیچ سعی و تلاشی نیست.اینگار توی قایق نشستیم

و من به تنهایی ﭘارو میزنم.تصمیم قطعی گرفتم ﭘارو زدن رو به تنهایی بذارم کنار.

یا قایق غرق میشه و یا اینبار اون ﭘاروبه دست میگیره و قایق رو هدایت میکنه.

دیگه از این وضع مسخره خسته شدم.  

 

بچه ها به نظرتون روز خوب یعنی چی؟زندگی خوب و شاد یعنی چی؟من که هرچی شازده میگه نمیفهمم.اخه اون میگه اصلا روزخوب نداره و زندگی خیلی بیخود شده و از این حرفا.....

یکی کمک کنه شاید من بفهمم روز خوب یعنی چی؟

وای که حسابی گیج شدم